Donum vitae

ZAKOŃCZENIE

Upowszechnianie się technik umożliwiających ingerowanie w procesy przekazywania życia rodzi bardzo poważne problemy moralne w zakresie należnego szacunku dla istoty ludzkiej od momentu jej poczęcia, dla godności osoby, jej płciowości i rodzicielstwa.

Poprzez ten dokument Kongregacja Nauki Wiary, spełniając swoje zadanie obrony i szerzenia nauczania Kościoła w tej tak ważnej dziedzinie, zwraca się z nowym apelem do wszystkich, którzy z racji swojej roli i zadań mogą przyczyniać się do tego, aby w rodzinie i społeczeństwie przyznany został szacunek należny życiu i miłości: do ludzi odpowiedzialnych za kształtowanie sumień i opinii publicznej, do uczonych, do specjalistów w zakresie medycyny, do prawników i polityków. Wyraża ona życzenie, aby wszyscy zrozumieli niezgodność, jaka istnieje pomiędzy szacunkiem dla godności osoby ludzkiej a pogardą dla życia i miłości, między wiarą w żywego Boga a pokusą decydowania o pochodzeniu i losie człowieka.

W sposób szczególny Kongregacja Nauki Wiary zwraca się z ufnym wezwaniem i zachętą do teologów, a zwłaszcza do moralistów, by pogłębili treści nauczania Magisterium Kościoła i uprzystępnili je wiernym w świetle autentycznej antropologii, dotyczącej płciowości i małżeństwa w ujęciu interdyscyplinarnym. W taki sposób będzie można rozumieć coraz lepiej racje i doniosłość owego nauczania, które broni człowieka przed przerostami jego własnej władzy. Kościół Boży przypomina człowiekowi podstawy jego prawdziwej szlachetności. Tylko w taki sposób będzie można zapewnić przyszłym pokoleniom możliwość życia i miłości w duchu godności i wolności, które pochodzą z poszanowania prawdy. Dokładne wskazania przedstawione w obecnej Instrukcji nie zmierzają więc do powstrzymania wysiłku refleksji, lecz raczej do ich podejmowania z odnowionym zapałem, zawsze z wiernością wobec nauki Kościoła.

W świetle prawdy o darze ludzkiego życia i zasadach moralnych, które z niego wypływają, każdy jest wezwany do działania jako dobry Samarytanin w tej dziedzinie, za którą jest odpowiedzialny, a także do uznania nawet najmniejszego z synów ludzkich za swego bliźniego (por. Łk 10,29-37). W tym kontekście nowego i szczególnego znaczenia nabierają słowa Chrystusa: "wszystko co uczyniliście jednemu z tych najmniejszych moich braci, Mnie uczyniliście" (por. Mt 25,45).

Jego Świątobliwość Jan Paweł II, w czasie audiencji udzielonej niżej podpisanemu Prefektowi po zwyczajnym posiedzeniu Kongregacji, zatwierdził tę Instrukcję i zarządził jej opublikowanie.

Rzym, w siedzibie Kongregacji Nauki Wiary, 22 lutego 1987 roku, uroczystość Katedry św. Piotra Apostoła.