Życie wspólnotowe wg Jeana Vaniera

Ciekawe słowa Jeana Vaniera w odpowiedzi na pytanie:

We wspólnocie każdy ma jakieś swoje pragnienia. Co trzeba robić, żeby życie wspólnotowe dobrze się układało?

- Ważne, żeby mieć poczucie wspólnej misji. Wiedzieć, dlaczego jesteśmy razem. Chcieć być razem i uczyć się siebie nawzajem kochać. A uczyć się kochać jeden drugiego to znaczy stale próbować samemu zmieniać się na lepsze, a nie żyć tym, jak zmienić drugiego. Nie szukać źdźbła w jego oku, ale akceptować go takim, jaki jest, i mieć do niego cierpliwość. Trzeba sobie przypominać słowa z Pierwszego Listu św. Pawła do Koryntian: „Miłość cierpliwa jest, łaskawa jest…”. Małżeństwo, podobnie jak wspólnota, to dobra szkoła cierpliwości. Nie można mieć do drugich samych zastrzeżeń, niecierpliwić się, że się natychmiast nie poprawiają, ale trzeba dostrzegać ich starania.